Hallo, ik ben Vicky ... Kindercoach

Wie ben ik?

 Ik ben Vicky Nuyts, geboren op 19 juli 1972, gelukkig getrouwd met Merlijn en trotse mama van Holbe en Thylke.

Als 6-jarige wist ik al dat ik kleuterjuf wilde worden, of misschien kinderverpleegster. Dat laatste ketste ik vrij vlug weer af omdat je dan eerst een 'algemene opleiding' moest volgen om dan later te specialiseren.

Kleuterjuf werd het dus. Daarna kwam lager onderwijs erbij omdat ik dat hele proces van beginnend lezen, schrijven en rekenen toch wel héél boeiend vond.  Lesgevend in het eerste leerjaar ontwikkelde ik een 'voorliefde' voor kinders met een extraatje. 

Toen mijn eigen kinderen in de lagere school startten, groeide de zorg: 'Hoe komt het dat sommige kinderen over meer dan voldoende capaciteiten beschikken en toch niet tot leren komen?'

Ik zocht en vond bijscholingen in verband met hoogbegaafdheid, dyslexie, leerstoornissen en vormingen rond het sociaal emotionele welzijn.
Na een eerste burn-out ontdekte ik kinderyoga, ik mocht ervaren wat dat deed bij mij en mocht dit doorgeven op school aan de kinderen, een zalige tijd werd dat!

Ik werd auteur toen ik een handleiding schreef voor leerkrachten (Stop de tijd ... en kom tot rust) over kinderyoga in de klas. Mijn praktijk (KiYoVick ... van KinderYogametVicky) werd geboren want ik ging ook na school nog kinderyoga geven. 

Ik verdiepte me in het bewegend en zinvol leren, RekenTrapperS van @Eureka onderwijs, het beelddenken en de focus in mijn #caravanneke verlegde zich stilletjes aan van kinderyoga naar kindercoachen.

Nieuwe bazen, nieuwe wetten ... en kinderyoga werd afgeschaft tijdens de schooluren, ik mocht opnieuw gaan 'juffen'.

Het fijne proces om met een groep kinderen te starten en er een weg mee af te leggen, deed me toch ook weer deugd.
Tot mijn perfectionisme(patroon) weer de kop op stak
en me een tweede keer nekte. Opnieuw een burn-out was het gevolg.

Het woord genezingsproces werd belangrijk want dit wilde ik nooit meer!

Hoe goed ik ook mijn best deed, toch nam een automatisme het van me over... ik had beloofd om goed voor mezelf te zorgen maar lukte hier niet in. Nu pas weet ik dat dit kwam door mijn patroon, het automatisme dat steeds mijn richting bepaalde. 

Ik ging aan de slag met dat perfectionisme van mij.

Om te beginnen ging ik een opleiding tot kindercoach volgen(dat deed ik tenslotte al in #hetcaravanneke en ik werd er blij van ... héél belangrijk tijdens een burn-out).

En ik mocht aan de slag met dat automatisme. Eerst volgde ik voor mezelf een traject bij een perfectionismecoach.

Het was een hele opluchting om te mogen ontdekken dat het niet aan mij lag, aan mijn zwak karakter of dat ik gewoon lui was ... ik had (oké, héél actieve en te goed werkende) verdedigingsmechanismen die me beschermden.

Ze kwamen (ongevraagd) in actie wanneer de kans bestond om gekwetst te worden.

Het was voor mij de eerste keer dat ik het gevoel had dat er een wonde verzorgd werd in plaats van dat er simpelweg een plakkertje op geplakt werd. 

Net omdat ik niet echt pas in het typische hokje van een perfectionist, besloot ik om zelf perfectionismecoach te worden.  Want de basis van alles is toch ... dat we allemaal, kinderen voorop, mogen en kunnen leven met het gevoel en de wetenschap van 'Ik ben oké!'  

Gaande weg ontdekte ik dat 'glunderen' iets met me deed, of liever gezegd iets met me doet. 

Dus is GlunderCoach de beste naam voor wat ik nu doe.

Kinderen en ouders (opnieuw) laten glunderen ... vanuit hun eigen 'ik ben oké!'-kracht. 

 

Waarom ik doe wat ik doe?

Al vanaf het begin van mijn carrière in het onderwijs, werd ik aangetrokken door kinderen met een extraatje.

Ondertussen kunnen we, als we dat zouden willen, etiketjes kleven op wat deze extra's kunnen zijn: hooggevoeligheid, faalangst, perfectionisme, hoogbegaafdheid, ...

 

Het is alsof ik een zaadje plant bij kinderen, het liefst zo jong mogelijk: 

Je bent goed zoals je bent. Of Je moet niet al je gedachten geloven. Of ...  

 

Hierop kunnen ze de rest van hun leven verder op bouwen en staan ze sterker.

Zo groeien ze op tot stabiele volwassenen die goed in hun vel zitten en volop geniet van hun mooie leven.

Ze kunnen een tegenslag opvangen omdat hun wortels stevig in de grond verankerd zijn. 

 Want:

 

"It is easier to build strong children than to reapair broken man"  F. Douglass

Hoe gaat het in zijn werk?

Ik werk met betrokken ouders die zich zorgen maken om hun kind.

Je komt in contact met mij via mail of (daarna) telefoongesprek.

We bespreken kort je bezorgdheid en ik voel of ik iets voor jullie kan betekenen.

Daarna leggen we een ont-moet-gesprek vast. Hierin vertel ik uitgebreid aan jouw kind en jou uit wat ik wel en wat ik zeker niet doe. We maken de hulpvraag duidelijk en ik geef al een aantal tips mee naar huis.

Thuis bespreken jullie of jullie verder met mij willen gaan. Iedereen moet zich goed voelen!

We leggen de vervolgafspraken vast en het traject start.

We eindigen met een afrondingsgesprek waarin de vooruitgang centraal staat.

Als ouder ben je bij de sessies aanwezig (bij kids tot ongeveer 12 jaar, afhankelijk van de hulpvraag).

 

Ondanks dat je geen actieve rol speelt tijdens de sessie vind ik het heel belangrijk dat je toch aanwezig bent om te zien welke stappen je kind zet. (Niet alleen je kind komt om te leren, jij als ouder gaat ook dingen leren en stappen zetten ... want ... je geeft je genen door en zeggen we niet allemaal wel eens: Dat heeft hij/zij van de papa of van de mama? 


Een sessie duurt ongeveer 50 minuten en kost €60.

Je kan cash betalen met payconiq of via overschrijving. Je mag altijd een factuur vragen.

Na een 3 a 4 sessies spreken we als volwassenen nog een keertje af om te kijken of we op de goede weg zitten.

Is er verschil te merken? Wat is er nog nodig?